Soms kom je een fotoboek tegen dat de tand des tijds moeiteloos doorstaat, juist door wat het weglaat. Walking the Line (1992) van Joe Ziolkowski is zo’n werk. Waar veel fotografie uit de vroege jaren '90 onbedoeld gedateerd raakt door kleding of decor, kiest Ziolkowski voor radicale isolatie.
Voor mij als fotograaf is dit boek meer dan een collectie naakten; het is een les in puurheid. Ziolkowski studeerde in 1987 af aan het Art Institute of Chicago en bracht die technische perfectie mee naar zijn vrije werk. Hij fotografeert het mannelijk lichaam niet als lustobject, maar als een landschap van lijnen en vlakken.
Joe Ziolkowski is geboren in Jacksonville, Florida (USA), 1960 en woont nu in Batavia, NY, Amerika
Boek : Walking the line
Hardcover : 112 pagina's
ISBN : 3-924163-82-0
Afmetingen : 9.75 x 0.75 x 10.75 inches
Uitgever : Bruno Gmünder Verlag, 1992
Taal : Engels/ Duits/ Frans
Website : Joe Ziolkowski
De Esthetiek van de Leegte
Wat direct opvalt in Walking the Line, is de keuze voor de witte, oneindige achtergrond. Hierdoor verdwijnt elke context van tijd, plaats of sociale status. Wat overblijft, is de 'elementaire menselijke conditie'.
In mijn eigen werk zoek ik vaak naar de emotie in de ogen of de sfeer van de omgeving. Ziolkowski doet hier iets anders: hij benadert het lichaam bijna architectonisch. De mannen zijn losgeweekt van de realiteit. De witte ruimte zorgt voor een verstilling die de kijker dwingt om echt te kíjken naar de spieropbouw, de spanning in een pose en de textuur van de huid.
Sculpturen in Beweging
Hoewel de mannen naakt zijn, voelt het werk zelden seksueel geladen. Er zit zelfs een zekere speelsheid in. Veel modellen poseren in houdingen die doen denken aan atletiek of klassieke Griekse en Romeinse standbeelden.
Vooral in de foto's waar twee of meer mannen samen te zien zijn, verwacht je wellicht een homo-erotische spanning. Maar Ziolkowski verrast. De interactie is fysiek en sportief, bijna als acrobaten die elkaars gewicht in balans houden. Het gaat over vertrouwen, kracht en de relatie tussen twee vormen in de ruimte.
Lichtval en Techniek
Het lichtgebruik in dit boek is meesterlijk in zijn eenvoud. Geen dramatische schaduwen die delen van het lichaam verhullen, maar een heldere uitlichting die alles zichtbaar maakt. Deze "klinische" aanpak creëert paradoxaal genoeg een enorme esthetische schoonheid. Het bevestigt voor mij dat je geen opsmuk nodig hebt om een krachtig beeld te maken; een menselijk lichaam en het juiste licht zijn genoeg.