Publieke Intimiteit: Hoe mijn verstilde zwart-wit portretten de boulevard van Zandvoort trotseerden
Toen ik gevraagd werd voor Pride at the Beach, voelde ik een directe dualiteit. Mijn werk gaat over de binnenwereld; over wat we verbergen, over verstilling en de schaduwzijden van onze identiteit. Zandvoort is in de zomer het tegenovergestelde: fel licht, blote huid, lawaai en vluchtigheid.
Kan een fluisterend kunstwerk overleven op een plek waar iedereen schreeuwt?
Kunst buiten de muren van het museum
In 2021 dwong de pandemie ons om alternatieve wegen te zoeken. De muren van het Zandvoorts Museum en het HDMZ vielen weg, en de boulevard werd ons canvas. Samen met curatoren André Donker en René Zuiderveld stonden we voor de uitdaging om 'Pride' niet alleen te vieren, maar ook inhoudelijk diepgang te geven in de openbare ruimte.
Het risico van kunst op straat is dat het behang wordt. Decoratie voor dagjesmensen. Maar juist die rauwe setting, de wind, het zand, de eindeloze stroom mensen, bood een unieke kans voor artistiek onderzoek. Wat gebeurt er als je kwetsbaarheid levensgroot in de publieke ruimte plaatst?
Verstilling versus chaos
Normaal gesproken vraag ik van mijn toeschouwer tijd en aandacht. In een galerie dwingt de stilte je om te kijken. Op de boulevard is die stilte er niet. Mensen lopen met ijsjes, kinderen rennen, de zee ruist.
Mijn angst was dat de nuance van mijn zwart-wit beelden – de zachte overgangen in grijstinten die essentieel zijn voor de emotie – verloren zou gaan in het harde zonlicht. Zouden Estranged en Blind Love overkomen als slechts "plaatjes", of konden ze hun autonome kracht behouden zonder de bescherming van museumglas?
Waarom voorbijgangers stil bleven staan
Het antwoord kwam in de vorm van het publiek zelf. Ik zag mensen onverwacht in de remmen knijpen. Wandelaars die gedachteloos voorbij liepen, werden gegrepen door de blik van YANNICK (uit de serie Estranged) of de symboliek van BLIND LOVE.
Juist het contrast werkte vervreemdend en daardoor magnetisch. Midden in de drukte boden deze werken een moment van introspectie. Ik zag mensen niet alleen kijken, maar echt lezen. Ze namen de moeite om het verhaal achter de foto tot zich te nemen.
Het bevestigde voor mij de kracht van autonome fotografie: als de emotie oprecht is, snijdt het dwars door de ruis heen. Zelfs op een boulevard in Zandvoort.
Tentoongestelde werken
Tijdens deze editie toonde ik twee werken die voor mij de essentie van de zoektocht naar identiteit belichamen:
-
ESTRANGED - Yannick: Een werk over houvast zoeken in een wereld waarin je je vervreemd voelt. De onscherpte in de achtergrond versus de scherpe grip op de voorgrond fungeerde hier bijna als een spiegel voor de voorbijgangers.
-
BLIND LOVE: Over het blinde vertrouwen dat we geven in relaties en de kwetsbaarheid die daarbij komt kijken.
Deze expositie bewees dat 'Pride' niet alleen gaat over luidruchtig feestvieren, maar juist ook over de stille kracht van zichtbaar durven zijn.
Er was werk te zien van:
- Arjan Spannenburg
- Darija Q
- Different by Suus
- Eep Seebe
- Elly Veelenturf
- Fran Cisco
- Fred Rosenhart
- Froukje van Tetterode
- Laurent Muller
- Lot Louis Veelenturf/ Sam Velenne Reith
- Paul Derrez
- Paul van Zijp
- Philippe Vogelenzang
- René Zuiderveld
- Wim Beulens